Zelfkennis boven kennis

31 oktober 2012 · Categorieën: Publicaties

Risicobeheersing
Ja, het nemen van risico’s is een vak apart. Wanneer je een risico neemt, schat je je kansen in. Kansberekening is schatten en dat houdt in dat niets zeker is. In een samenleving waarin je als individu geen tweede kans meer krijgt, is je kans verspelen de toekomst verpesten. Je kunt dus maar beter grip op de zaak krijgen. Hoe? Gebruik je risico-intelligentie.

Het vermogen om in percentages te denken en het vermogen om het eigen kennisniveau op waarde in te schatten, dat zijn de twee factoren die iemands risico-intelligentie bepalen. Deze kennis introduceert Dylan Evans, gepromoveerd in filosofie aan de London Scool of Economics, in zijn boek ‘Risk Intelligence’. Het fenomeen risico-intelligentie staat voor de mate waarin iemand in staat is waarschijnlijkheden in te schatten. Waarom kan een weerman dit beter dan een doorsnee belegger? Niet kennis maar zelfkennis is de sleutel tot succes, zo belooft Evans. Je moet in staat zijn de grenzen van je kennis te bepalen; je bent voorzichtig wanneer je niet veel weet en je hebt vertrouwen wanneer je meer weet. Maar, dit lijkt makkelijker gezegd dan gedaan. De meeste mensen zijn tegenwoordig te optimistisch. Zo onderschatten we de kans dat de partner een slippertje buiten de deur maakt en overschatten we de kans om rijk te worden van de loterij. Er zitten beperkingen aan ons kunnen, en wanneer we daar bewust van zijn, is het nemen van een risico niet meer zo risicovol.

Niet alleen denkfouten bepalen hoe riscovol iemand zich gedraagt. Gedrag hangt ook af van de behoefte aan risico, door Evans bestempeld als risk appetite. Neem nou Felix Baumgartner die met zijn parachute een aantal nieuwe records vestigde. Dat niet iedereen dit zou willen nadoen is niet gek. Wat we doen is afhankelijk van de situatie en ons karakter.
Dylan Evans – Risk Intelligence – Atlantic Books
Maxime Mennen
www.dylan.org.uk