Trendslator

Toekomstige samenlevingsvormen
Leven in de ruimte; hoe zou dat eruit zien? De Spaanse kunstenaar Alicia Framis (1967) heeft de vrije hand gekregen om de Rabo Kunstzone te transformeren tot een onaardse omgeving. Zij staat centraal in de eerste solotentoonstelling en draait om ‘het toekomstige menselijk leven in de ruimte’. Bezoekers kunnen er hun schreeuw laten vangen en nieuwe ruimtekleding passen. In ‘Daily Future’ is Alicia Framis op zoek naar nieuwe samenlevingsvormen in de toekomst. Misschien zullen we dan ook wel in de ruimte leven. Dat betekent dat we opnieuw moeten nadenken over gebruiksvoorwerpen, routines en activiteiten die van invloed zijn op ons dagelijks leven.

Daily Future presenteert daarnaast twee nieuwe werken van Alicia Framis die in samenwerking met Rabobank zijn gerealiseerd. Hierdoor is een lang gekoesterde droom van Framis in vervulling gegaan. In de film Lunar Art Exploration (Where did the future go?) test Framis, samen met astronauten, producten uit de Moon Life Concept Store tijdens een gesimuleerde ruimtemissie op het Mars Desert Research Station in Utah. In de performance Untitled (Where did the future go?) stelt Framis zwijgend vragen over de toekomst.
Bron: www.versvrdepers.nl, 2 maart 2012
www.rabokunstcollectie.nl, www.aliciaframis.com

Vergrijzing
Museum Het Dolhuys in Haarlem presenteert Wij zullen doorgaan, een tentoonstelling over de kunst van het ouder worden. Die vraag staat centraal in de tentoonstelling. De tentoonstelling wil beeldvorming over ouderen ter discussie stellen. De tijd dat ze achter de geraniums zitten, is voorbij. De bezoeker ontmoet met name inspirerende ouderen, die met hun persoonlijke verhaal vooroordelen over ouderdom wegnemen. Tegelijkertijd krijgen ook de babyboomers te maken met de aftakeling van lichaam en geest. In de tentoonstelling komen het ouder wordende brein en de ziekte Alzheimer aan bod. Gerenommeerde kunstenaars brengen ouderdom in beeld. Van fotograaf Erwin Olaf is een serie portretten van sexy geklede dames te zien. Kunstenares Anne Verhoijsen portretteert zichzelf op 55-jarige leeftijd op zes verschillende leeftijden. Ook is er een serie erotische foto’s te zien van bejaarde stellen, gemaakt door Marrie Bot. Gerrino Mulder en fotograaf Bert Verhoeff presenteren een indringend project over dementie en Lino Hellings maakte foto’s in Eickendonck, een klinische afdeling voor langdurige behandeling van psychiatrische patiënten van 55 jaar en ouder. Speciaal voor de tentoonstelling maakte regisseur Nova van Dijk een film waarin onder anderen kunstschilder Jan Sierhuis en acteur Peer Mancini vertellen over ouder worden. Ter gelegenheid van de tentoonstelling verschijnt er ook een speciale krant. Daarin staan interviews met Freek de Jonge, Ciska Dresselhuys, Dick Swaab, Jef Rademakers en Carry Tefsen.
Bron: www.hetdolhuys.nl

Timemanagement
Volgens wetenschappers van de Johns Hopkins universiteit wordt het hoog tijd voor het vervangen van onze vertrouwde Gregoriaanse kalender. Henry en Hanke doen dat, voortbordurend op een idee van ene Bob McClenon, door elke maand dertig dagen te laten duren, behalve maart, juni, september en december; die worden elk 31 dagen. Schrikkeljaren schaffen ze af. Doordat feestdagen voortaan elk jaar op dezelfde dag vallen, is het makkelijker voor bijvoorbeeld bedrijven en scholen om een jaarplanning te maken. Daarnaast zorgt het feit dat het jaar netjes verdeeld is in kwartalen van 91 dagen er volgens econoom Hanke voor dat allerlei berekeningen van rentes eenvoudiger en eerlijker worden. Ze willen namelijk ook de tijdzones afschaffen en de hele wereld Universal Time laten hanteren. De wetenschappers hopen dat landen de komende jaren massaal overstappen op hun nieuwe kalender. Misschien hebben ze gelijk, de huidige Gregoriaanse kalender, die stamt uit 1582, is inmiddels behoorlijk gedateerd.
Bron: www.kijk.nl, 1 januari 2012

De wereld was nog nooit zo vreedzaam
In het toegankelijke boek ‘The Better Angels of Our Nature’ vertelt experimenteel psycholoog Steven Pinker hoe de kans op een gewelddagde dood per eeuw, decennium en jaar afneemt in een steeds slimmere, meer open en vrijere wereld. De ‘betere engelen’ lijken de overhand te krijgen in de moderne tijd. De gruwelijke daden tussen 1914 en 1945 vormden een uitzonderlijke piek in de historisch neergaande trend. De 20ste eeuw was volgens Pinker niet de bloedigste ooit. Hij wijst op de uitzonderlijke vreedzame decennia die er tot op heden op zijn gevolgd, met de relatief kalme implosie van het Sovjet-blok en de democratieseringsgolf die nog steeds gaande is. ‘Wat men ook vindt van de oorlogen in Irak of Afghanistan, op wereldhistorische schaal waren het oprispingen. Hoe paradoxaal ook, oorlog wordt steeds minder dodelijk dankzij moderne technologie. De straten van New York en Asterdam mogen soms angstwekkend voorkomen, maar het risico om er een gewelddadig einde te treffen is met een gigantische factor gedaald.’
Bron: de Volkskrant, 12 november 2012
www.bol.com

Vooruitgangsdenken
De Olympische Spelen in Nederland, de kansloze missie? Het kan veel gekker: de Olympische Winterspelen in Nederland! Eens in de zoveel tijd worden in Nederland wilde plannen bedacht. Bevlogen ondernemers zien het licht: de wedergeboorte van de Zeppelin, verticale veehouderij in de stad, via de ruimte in anderhalf uur naar Sydney vliegen, de doorstart van Fokker. Op het eerste gezicht krankzinnige gedachten, praktisch lastig uitvoerbaar of al eens geprobeerd en faliekant mislukt. En hoe dan ook geld verslindend. Toch duiken ze op en vinden ze nog al eens gehoor bij een enthousiaste wethouder of minister die dichtbij de subsidiekraan staat. Waarom waagt de mens zich steeds opnieuw en vaak tegen de klippen op aan ambitieuze plannen waarvan de operationele risico’s en de economische haalbaarheid verre van vaststaan?

Peter-Paul Verbeek, hoogleraar filosofie van de mens en techniek aan de Universiteit Twente, zegt dat het bij de mens hoort om zichzelf steeds te willen overstijgen. ‘We kunnen ook niet anders: techniek is onze truc om te overleven in de natuur. We komen tamelijk gebrekkig op de wereld en moeten flink verzorgd, onderwezen en technologisch toegerust worden om het te redden. Dat maakt dat wij van nature kunstmatig zijn, zoals filosoof Helmuth Plessner het zei.’ Verbeek: ‘We zijn eraan gewend om iets te maken dat groter is dan wijzelf. En vaak lukken ons ook dingen die onmogelijk leken: vliegen, een hart transplanteren, een kind maken in een reageerbuis, naar de maan gaan. Anderzijds stuit de techniek ook steeds weer op nieuwe grenzen, want niet alles is mogelijk. De natuur is te beheersen door haar te dienen, zoals filosofen al lang geleden inzagen.’
Bron: nrc next, 10 oktober 2011
www.ppverbeek.nl

Van welvaart naar welzijn
Your Better Life Index is designed to let you visualise and compare some of the key factors – like education, housing, environment, and so on – that contribute to well-being in OECD countries. It’s an interactive tool that allows you to see how countries perform according to the importance you give to each of 11 topics that make for a better life.

There’s been a lot of debate lately on measuring the well-being of societies – is wealth all that matters, or should we be looking at other things, like the balance between work and the rest of our lives? The Index aims to involve citizens in this debate, and to empower them to become more informed and engaged in the policy-making process that shapes all our lives.
Bron: www.oecdbetterlifeindex.org

Overheidsbeleid
De Britse gepensioneerde psychiater/schrijver Theodore Dalrymple (1949) is een graag geziene gast in Nederland. Zijn eerste boek, ‘Leven aan de Onderkant’, zette hem in 2004 op de kaart als iemand met opvallende opinies die sindsdien vooral door zogeheten neoconservatieven gretig worden opgezogen. ‘Iedereen is verantwoordelijk voor zijn eigen leven’, is kort samengevat de boodschap die Dalrymple al jaren verkondigt. Door de mensen aan de onderkant van de samenleving liefdevol op te vangen en ze voortdurend duwtjes in de rug geven, ontmenselijk je hen juist; je creëert er hulpgehoevende slappelingen mee die niet meer voor zichzelf kunnen zorgen. Zijn laatste boek heet ‘Door en door verwend: kritiek op de sentimentele samenleving’ en verscheen in mei van dit jaar. Volgens Dalrymple gaan westerse samenlevingen gebukt onder een sentimentaliteit die zich uit in overdreven emoties op allerlei terreinen. Sentimentaliteit als bron van publiek beleid of van de publieke reactie op gebeurtenissen of maatschappelijke problemen is rampzalig.
Bron: de Volkskrant, 28 september 2011
Leven aan de Onderkant
Door en door verwend: kritiek op de sentimentele samenleving

Urbanisatie
Van stad naar metropolis naar megastad: het is het verhaal van onze tijd. De wolkenkrabbers schieten omhoog, de kampementen van plastic en triplex dijen eindeloos uit. In 2030 zal zestig procent van de wereldbevolking in steden wonen, in 2050 zelfs zeventig procent. Er zijn al zeven megasteden met meer dan twintig miljoen inwoners. Maar hoe dat s, dat leven in de uitdijende metropolis? Op de Groningse fotomanifestatie Noorderlicht krijg je een beeld – vele beelden. Metropolis: City Life in the Urban Age is het tweede deel van een tweeluik; vorig jaar ging het over het platteland. Hoezeer de stad fotografen over de hele wereld nu bezighoudt, blijkt uit het feit dat de organisatie nog nooit zo veel inzendingen ontving. Uit 1.500 fotografen heeft curator Wim Melis er negentig gekozen die zich op alle mogelijke manieren bezighouden met alle mogelijke steden, van Dhaka tot Detroit, Hong Kong tot Los Angeles, Mumbai tot Mexico City.
Bron: nrc next, 14 september 2011
www.noorderlicht.com

Industriële revolutie op wereldniveau
Een van de spannendste wetenschapsgebieden van dit moment is de synthetische biologie, ook wel synthetische genomics geheten. Het is de overtreffende trap van genetische modificatie. In plaats van een paar genen te veranderen in een bestaand organisme, ontwerpen onderzoekers met kunstmatig dna biologische netwerkjes in cellen en zelfs nieuwe organismen. De Amerikaanse geneticus J. Craig Venter (64) is de pionier van dit snel groeiende veld. Een team van zijn J. Craig Venter Institute publiceerde vorig jaar in Science een eerste mijlpaal: ze ontwierpen een kunstmatig genoom, plaatsten dat in een van zijn dna ontdane bacteriecel en activeerden het, waarna de bacterie begon te functioneren. Voilà, de eerste ‘synthetische levensvorm’.
Bron: de Volkskrant, 1 september 2011

Agro-ecologie
Ecologische landbouw kan de voedselproductie in sommige regio’s binnen tien jaar verdubbelen en tegelijkertijd de klimaatverandering tegengaan. Dat staat in een VN-rapport dat gisteren is gepresenteerd in Genève. Een snelle overstap naar ‘eco-landbouw’ is de enige manier om een einde te maken aan honger en iets te doen tegen klimaatverandering, zei Olivier De Schutter, de speciale VN-rapporteur voor het recht op voedsel, na afloop van de presentatie van het jaarlijkse rapport over agro-ecologie en het recht op voedsel bij de VN-Mensenrechtenraad.

“Agro-ecologie verloopt op natuurlijke wijze, niet via industriële processen. Het vervangt middelen als kunstmest voor kennis van het combineren van planten, bomen en dieren en kan de productiviteit verhogen”, zegt hij.  “Bij 44 projecten in 20 landen in Afrika ten zuiden van de Sahara, steeg de opbrengst door deze technieken binnen drie tot tien jaar tijd met 214 procent. Dat is veel meer dan met genetisch veranderde gewassen ooit is bereikt.”
Bron: www.happynews.nl, 9 maart 2011